Lieve allemaal,
Deze episode van mijn blog schrijf ik vanuit Buzuluk. Als je eerst naar Samara vliegt, en dan nog drie uur richting Kazachstan rijdt, dan kom je in Buzuluk. Het is een klein stadje van ongeveer 90.000 inwoners (dat vinden ze hier echt een dorp), dat voornamelijk zijn bestaansrecht ontleent aan het feit dat het aan een kruispunt van wegen ligt en boven een olieveld van redelijke omvang. Dit laatste is uiteraard de reden dat ik hier verblijf, want mijn cliënt haalt hier nogal wat olie uit de grond, om het vervolgens via pijplijnen naar de omgeving van Moskou te vervoeren. Ik heb hier een team aan het werk, afkomstig uit Ekatarinburg, en ik ben hier twee dagen aanwezig om de controle af te ronden en te zorgen dat alle strategische zaken geraakt worden.
Het Russische platteland is wel even wat anders dan Moskou. Sommige mensen zeggen dat dit het echte Rusland is en dat Moskou eigenlijk apart moet worden beschouwd (zoals New York ook geen USA is volgens sommigen). Wat me in ieder geval opvalt, is dat de mensen met wie ik hier werk, en waarvan er velen niet uit Moskou komen, veel opener zijn dan mijn Moskouse collega’s. Af en toe kletsen we zelfs wat tijdens het werk (erg bijzonder naar mijn ervaring). Ook willen ze erg veel weten over Nederland en zijn ze verbaasd over het feit dat ik samenwoon, geen plannen heb om te trouwen en niet dagelijks een verse joint consumeer.
Wat me ook opvalt, is dat mensen zich vaak menen te moeten verontschuldigen voor de Russische cultuur, sommige gewoontes, de vele Lada’s en de slechte wegen. Toen we in een restaurant wat gingen bestellen en hier alleen Russisch bier aanwezig was (wat echt prima te drinken is), moest ik mijn collega’s er echt van overtuigen dat dat geen reden is voor mij om op te stappen. Buitenlands bier is hier echt een statussymbool. Grolsch, Stella Artois, Heineken, Duits bier en zelfs Italiaans bier is hier heel erg populair.
Het weer is nog steeds niet omgeslagen naar een echte winter. We hebben wat sneeuw gehad hier, maar het dooit nog steeds overdag, dus is Buzuluk een grote blubberbende. De kwaliteit van de afwatering in Moskou is al behoorlijk slecht, maar hier in Buzuluk is deze volgens mij gewoon afwezig. Dat is jammer, want mijn schoenen zijn lek (heb nog steeds geen goede schoenmaker of een leuk nieuw paar gevonden), en je pak wordt er heel smerig van.
Wij verblijven met het team in een lokaal hotel hier (Hotel Druzhba), dat zo’n beetje het enige hotel hier is met wat westerse standaarden, hoewel de inrichting totaal smakeloos is. Het bed ligt in ieder geval wel lekker en ik kan zowaar BBC worldservice ontvangen op mijn TV. ’s Ochtends bij het ontbijt krijg ik van de dame elke dag het ontbijtmenu te horen (dat verandert met de dag). Zij spreekt geen woord engels, dus voor de zekerheid brengt ze me maar het hele ontbijtmenu (dus én pap én spiegeleieren én brood én pannenkoeken). Het is me nog niet gelukt om haar daar mee te laten stoppen. ’s Middags gaan we altijd naar een restaurant in downtown Buzuluk om een business lunch te gebruiken. Dat is hier in Rusland een gebruikelijk en goedkoop concept (kosten: € 4 hier in Buzuluk, in Moskou meestal € 6-10), waarbij je een salade, soep, een hoofdgerecht en een kop thee of koffie krijgt. Praktisch elk restaurant heeft een dergelijke business lunch beschikbaar, erg makkelijk.
Onze concullega’s van PwC zitten in hetzelfde hotel als wij. Wij zijn beide betrokken bij dezelfde client (PwC is de lokale accountant, EY vertegenwoordigt het moederbedrijf), waarbij wij het werk van PwC moeten reviewen. Meestal gaat zoiets heel erg formeel met schriftelijke communicatie en een levertijd van 24 uur voor zelfs de meest simpele documenten. Gelukkig kunnen onze teams erg goed met elkaar opschieten, wat zorgt voor een prettige en efficiënte samenwerking. Woensdagavond zijn we zelfs met onze teams naar de banya (Russische sauna, zie één van mijn eerste blogs) geweest. Erg gezellig en gewoon een heel leuk concept: je huurt de banya, die bestaat uit een sauna, een Turks stoombad, een zwembad en een relaxruimte, voor een paar uur. In de banya bevindt zich een telefoon, waarmee je eten en drinken kunt bestellen. Zo hebben we dus gisteren gedineerd tijdens de banyasessie. Het was erg gezellig en het heeft ook wel iets heel erg ontwapenends als je zo met elkaar in zwemkleding (het was een gemengde sessie, dames waren ook welkom) een avond doorbrengt. Uiteraard werd er wodka gedronken.
Tot slot heb ik nog twee wist u datjes:
Wist u dat….
….je in Rusland niet moet fluiten als je ergens binnen bent? Hiermee laat je namelijk je minachting voor de omgeving blijken en geef je aan te verwachten dat de eigenaar geen geld heeft. Mijn Russische collega’s wezen me hier fijntjes op toen ik fluitend door het (inderdaad wat goedkope) restaurant liep waar we onze business lunch gingen doen. Niet doen dus.
Wist u dat….
….handen schudden geen standaard begroeting is hier in Rusland? Tussen heren is het hier een teken van vriendschap, wat je maar niet zomaar met iedereen doet. Gelukkig weten de meeste Russische mannen wel dat als je elkaar voor het eerst ontmoet, wij buitenlanders graag handen schudden. Dames bepalen zelf of ze je een hand geven of niet, dat is altijd afwachten. Als je hier wordt voorgesteld aan een dame dan kijk je eerst elkaar aan. Als zij haar hand uitsteekt, dan geef je haar een (slap, want ze is kwetsbaar) handje. Doet ze dat niet, dan ga je gewoon zitten en begin je met waarvoor je gekomen was.
Wat hier echt niet kan is iemand een hand geven over een drempel heen (’t is maar dat je het weet).
zondag 23 november 2008
zondag 16 november 2008
Lieve allemaal,
Mijn laatste blog is alweer van ruim twee weken geleden. Dat betekent natuurlijk dat er erg veel gebeurd is sinds mijn laatste bericht. Het is inmiddels november geworden. De temperaturen worden wat lager (overdag iets boven, ‘s nachts iets onder het vriespunt), maar de echte winter heeft Moskou nog niet bereikt.
In de tussentijd zijn we een weekendje naar Sint Petersburg geweest. Dit was een hele mooie ervaring. Het weer was daar echt geweldig (strakblauwe hemel), maar wel koud (0 graden met een windje). Sint Petersburg is echt een totaal andere stad dan Moskou. De stad is open, met grachten en kent weinig hoogbouw (Moskou is vol, zonder grachten en bouwt hoger en hoger ieder jaar). We hebben uiteraard de Hermitage bezocht (geweldig). Daarnaast zijn we ook naar een van de zomerpaleizen van de Tsarendynastie geweest in Poesjkin, ongeveer 30 kilometer van Petersburg verwijderd.
Afgelopen weekend is er een ongeluk geweest op een Russische onderzeeër in de zee van Japan. Hierbij zijn twintig doden gevallen, waarvan de meeste burgers waren die niet wisten hoe de veiligheidsmaskers werkten. Uiteraard heeft dit ongeluk de afgelopen dagen de nieuwsberichten hier beheerst.
Deze week heeft president Medvedev de natie toegesproken. Uiteraard heeft hij de kredietcrisis behandeld (de schuld van de USA en de EU), de lage olieprijs (idem) en de verslechterende roebelkoers (verrassing: ook de schuld van de USA en de EU). Ook heeft hij enkele grondwetswijzigingen tot heil der natie aangekondigd (en inmiddels ook al door de Doema geloodst. Vanaf de volgende verkiezingen wordt de ambtstermijn van de president 6 jaar (is nu 4) en die van de Doemaleden 5 jaar (is nu 4). Ook is de kiesdrempel verhoogd naar 7%, waardoor Poetins partij verenigd Rusland vanaf de volgende verkiezingen waarschijnlijk de enige overgebleven partij zal zijn.De beweging van ex-schaker Kasparov voor een meer democratisch Rusland heeft de afgelopen jaren nog steeds geen partij kunnen oprichten en is hier echt geen issue. De regels om een partij op te richten zijn hier dermate bijzonder (je moet bijvoorbeeld met minstens 150 man samenkomen in een zaal en allen persoonlijk de oprichtingsakte tekenen) en dergelijk makkelijk te frustreren (de bijeenkomst wordt verboden vanwege brandveiligheid of iets dergelijks), dat het niet de verwachting is dat binnen het huidige systeem een serieuze oppositiepartij wordt opgericht.
Op het moment dat ik dit schrijf zit ik in de trein van Moskou naar Ryazan, een middelgrote industriestad waar een grote olieraffinaderij is van mijn cliënt. Ik ben benieuwd wat ik zal aantreffen. Volgende week ga ik ook nog naar een dochteronderneming in Buzuluk (dat ligt tegen de grens met Kazachstan aan). Mijn geplande trip naar Siberië gaat niet door, omdat ik niet tijdig gescreend kon worden door de FSB (voormalige KGB). Dit laatste was weer een ongewenst en misschien wel niet helemaal meer onverwacht hoofdstuk in de nu al 6 weken durende soap “hoe krijgt Mattijs toegang tot de gebouwen/terreinen van zijn cliënt”. Toen ik op 1 oktober landde in Moskou was ik in het bezit van een business visum. Normaal is een dergelijk document voldoende als je voor een korte tijd zoals ik (3 maanden) hier gaat werken. In mijn geval echter niet. Bij Ernst & Young mocht ik gewoon aan de slag, maar om bij mijn cliënt binnen te komen had ik nog een werkvergunning nodig. Die heb ik vervolgens aangevraagd, ben medisch gekeurd, en na een week of vier was het ding er. Ikke blij. Toen ik dit vervolgens meldde aan mijn cliënt, zei deze doodleuk dat dit niet genoeg was om bepaalde strategische locaties te bezoeken (bijvoorbeeld gasvelden) en dat ik hiervoor FSB toestemming nodig had, wat twee tot drie weken zou duren. Dit snap ik op zich wel, maar waarom zeggen ze dat niet wat eerder (bijvoorbeeld op 2 oktober toen ik een toegangspas wilde aanvragen).
Vrijdag zijn we met de Nederlandse mannen naar een ijshockeywedstrijd geweest (Dynamo Moskou tegen Salavat Ioelaev Ufa). Dat was erg gaaf (uitslag 3-6, dus veel actie) en de sfeer was prima in het redelijk gevulde ijsstadion. Volgende week gaan we met zijn allen naar een voetbalwedstrijd (Spartak tegen Zenit), lijkt me ook erg leuk.
Zaterdag heeft EY ons getrakteerd op een sightseeing tour in Moskou. We hebben het Kremlin eens goed van binnen bekeken en zijn rondgereden door de stad. Als afsluiter was er een Russisch diner in een soort huiskamerrestaurant; een restaurant dat door een Russische familie wordt gerund in hun voorkamer. Het eten was werkelijk geweldig, en de wodka die we erbij kregen smaakte ook prima.
Omdat de periode sinds het vorige blog wat lang is geweest, heb ik extra veel foto's geplaatst en heb ik deze keer 3 wist u datjes (twee over Moskou en een over Sint Petersburg)
Wist u dat...
....er in Sint Petersburg erg veel bruggen zijn. De stad wordt ruwweg verdeeld door de rivier de Neva. Deze bruggen staan de gehele nacht open (tussen 02.00 en 06.00), zodat het scheepvaartverkeer ongehinderd kan passeren. Als je dus gaat stappen moet je echt goed bedenken waar je heen gaat en waar je woont, want anders wordt je 'gedwongen' om de nacht te rekken tot 06.00 uur.
Wist u dat...
... de Russische dames erg bijzonder zijn (zie mijn vorige blogs). Afgelopen week heb ik weer iets nieuws ontdekt. De meeste dames kleden zich erg warm (met bontjes, handschoenen etcetera). Dit is voor hen een zeer serieuze zaak omdat ten eerste velen van hen denken dat ze ziek worden als er een lichaamsdeel (behalve het gezicht) wordt blootgesteld aan temperaturen lager dan 5 graden. De tweede reden is nog serieuzer, namelijk dat blootstelling van het vrouwelijke lichaam aan koude oppervlaktes, zal leiden tot onvruchtbaarheid. Je zult dan ook niet snel een Russische vrouw jonger dan 30-40 hier op een bankje zien zitten buiten in de winter.
Wist u dat...
... het verkeer in Moskou een totale chaos is. De automobilisten gebruiken elke centimeter van de weg en gaan extra hard rijden als ze een zebrapad naderen, om potentiele overstekende voetgangers af te schrikken. De meeste kruisingen van de binnenring hier zijn gelijkvloers, dus dat levert lange files op. Deze staan er eigenlijk ieder moment van de dag. Om de situatie nog erger te maken worden meerdere keren per dag hele wegen afgesloten, zodat president Medvedev, premier Putin of andere belangrijke mannen hier ongestoord van hun huis (buiten de stad) naar het Kremlin kunnen jakkeren. Met zwaailicht.
Het zomerpalies in Poesjkin, nabij Sint Petersburg (boven) en de Neva (onder).
Een limousinerit in Sint Petersburg (met Sovjetchampagne)
Een mooie zonnige dag in Kolomenskoe openluchtmuseum
De omgeving van het station in Ryazan, 300km van Moskou
IJshockey wedstrijd Dynamo - Salavat Ioelaev 3-6
Heel bijzonder: een fiets in Moskou
Mijn laatste blog is alweer van ruim twee weken geleden. Dat betekent natuurlijk dat er erg veel gebeurd is sinds mijn laatste bericht. Het is inmiddels november geworden. De temperaturen worden wat lager (overdag iets boven, ‘s nachts iets onder het vriespunt), maar de echte winter heeft Moskou nog niet bereikt.
In de tussentijd zijn we een weekendje naar Sint Petersburg geweest. Dit was een hele mooie ervaring. Het weer was daar echt geweldig (strakblauwe hemel), maar wel koud (0 graden met een windje). Sint Petersburg is echt een totaal andere stad dan Moskou. De stad is open, met grachten en kent weinig hoogbouw (Moskou is vol, zonder grachten en bouwt hoger en hoger ieder jaar). We hebben uiteraard de Hermitage bezocht (geweldig). Daarnaast zijn we ook naar een van de zomerpaleizen van de Tsarendynastie geweest in Poesjkin, ongeveer 30 kilometer van Petersburg verwijderd.
Afgelopen weekend is er een ongeluk geweest op een Russische onderzeeër in de zee van Japan. Hierbij zijn twintig doden gevallen, waarvan de meeste burgers waren die niet wisten hoe de veiligheidsmaskers werkten. Uiteraard heeft dit ongeluk de afgelopen dagen de nieuwsberichten hier beheerst.
Deze week heeft president Medvedev de natie toegesproken. Uiteraard heeft hij de kredietcrisis behandeld (de schuld van de USA en de EU), de lage olieprijs (idem) en de verslechterende roebelkoers (verrassing: ook de schuld van de USA en de EU). Ook heeft hij enkele grondwetswijzigingen tot heil der natie aangekondigd (en inmiddels ook al door de Doema geloodst. Vanaf de volgende verkiezingen wordt de ambtstermijn van de president 6 jaar (is nu 4) en die van de Doemaleden 5 jaar (is nu 4). Ook is de kiesdrempel verhoogd naar 7%, waardoor Poetins partij verenigd Rusland vanaf de volgende verkiezingen waarschijnlijk de enige overgebleven partij zal zijn.De beweging van ex-schaker Kasparov voor een meer democratisch Rusland heeft de afgelopen jaren nog steeds geen partij kunnen oprichten en is hier echt geen issue. De regels om een partij op te richten zijn hier dermate bijzonder (je moet bijvoorbeeld met minstens 150 man samenkomen in een zaal en allen persoonlijk de oprichtingsakte tekenen) en dergelijk makkelijk te frustreren (de bijeenkomst wordt verboden vanwege brandveiligheid of iets dergelijks), dat het niet de verwachting is dat binnen het huidige systeem een serieuze oppositiepartij wordt opgericht.
Op het moment dat ik dit schrijf zit ik in de trein van Moskou naar Ryazan, een middelgrote industriestad waar een grote olieraffinaderij is van mijn cliënt. Ik ben benieuwd wat ik zal aantreffen. Volgende week ga ik ook nog naar een dochteronderneming in Buzuluk (dat ligt tegen de grens met Kazachstan aan). Mijn geplande trip naar Siberië gaat niet door, omdat ik niet tijdig gescreend kon worden door de FSB (voormalige KGB). Dit laatste was weer een ongewenst en misschien wel niet helemaal meer onverwacht hoofdstuk in de nu al 6 weken durende soap “hoe krijgt Mattijs toegang tot de gebouwen/terreinen van zijn cliënt”. Toen ik op 1 oktober landde in Moskou was ik in het bezit van een business visum. Normaal is een dergelijk document voldoende als je voor een korte tijd zoals ik (3 maanden) hier gaat werken. In mijn geval echter niet. Bij Ernst & Young mocht ik gewoon aan de slag, maar om bij mijn cliënt binnen te komen had ik nog een werkvergunning nodig. Die heb ik vervolgens aangevraagd, ben medisch gekeurd, en na een week of vier was het ding er. Ikke blij. Toen ik dit vervolgens meldde aan mijn cliënt, zei deze doodleuk dat dit niet genoeg was om bepaalde strategische locaties te bezoeken (bijvoorbeeld gasvelden) en dat ik hiervoor FSB toestemming nodig had, wat twee tot drie weken zou duren. Dit snap ik op zich wel, maar waarom zeggen ze dat niet wat eerder (bijvoorbeeld op 2 oktober toen ik een toegangspas wilde aanvragen).
Vrijdag zijn we met de Nederlandse mannen naar een ijshockeywedstrijd geweest (Dynamo Moskou tegen Salavat Ioelaev Ufa). Dat was erg gaaf (uitslag 3-6, dus veel actie) en de sfeer was prima in het redelijk gevulde ijsstadion. Volgende week gaan we met zijn allen naar een voetbalwedstrijd (Spartak tegen Zenit), lijkt me ook erg leuk.
Zaterdag heeft EY ons getrakteerd op een sightseeing tour in Moskou. We hebben het Kremlin eens goed van binnen bekeken en zijn rondgereden door de stad. Als afsluiter was er een Russisch diner in een soort huiskamerrestaurant; een restaurant dat door een Russische familie wordt gerund in hun voorkamer. Het eten was werkelijk geweldig, en de wodka die we erbij kregen smaakte ook prima.
Omdat de periode sinds het vorige blog wat lang is geweest, heb ik extra veel foto's geplaatst en heb ik deze keer 3 wist u datjes (twee over Moskou en een over Sint Petersburg)
Wist u dat...
....er in Sint Petersburg erg veel bruggen zijn. De stad wordt ruwweg verdeeld door de rivier de Neva. Deze bruggen staan de gehele nacht open (tussen 02.00 en 06.00), zodat het scheepvaartverkeer ongehinderd kan passeren. Als je dus gaat stappen moet je echt goed bedenken waar je heen gaat en waar je woont, want anders wordt je 'gedwongen' om de nacht te rekken tot 06.00 uur.
Wist u dat...
... de Russische dames erg bijzonder zijn (zie mijn vorige blogs). Afgelopen week heb ik weer iets nieuws ontdekt. De meeste dames kleden zich erg warm (met bontjes, handschoenen etcetera). Dit is voor hen een zeer serieuze zaak omdat ten eerste velen van hen denken dat ze ziek worden als er een lichaamsdeel (behalve het gezicht) wordt blootgesteld aan temperaturen lager dan 5 graden. De tweede reden is nog serieuzer, namelijk dat blootstelling van het vrouwelijke lichaam aan koude oppervlaktes, zal leiden tot onvruchtbaarheid. Je zult dan ook niet snel een Russische vrouw jonger dan 30-40 hier op een bankje zien zitten buiten in de winter.
Wist u dat...
... het verkeer in Moskou een totale chaos is. De automobilisten gebruiken elke centimeter van de weg en gaan extra hard rijden als ze een zebrapad naderen, om potentiele overstekende voetgangers af te schrikken. De meeste kruisingen van de binnenring hier zijn gelijkvloers, dus dat levert lange files op. Deze staan er eigenlijk ieder moment van de dag. Om de situatie nog erger te maken worden meerdere keren per dag hele wegen afgesloten, zodat president Medvedev, premier Putin of andere belangrijke mannen hier ongestoord van hun huis (buiten de stad) naar het Kremlin kunnen jakkeren. Met zwaailicht.
Het zomerpalies in Poesjkin, nabij Sint Petersburg (boven) en de Neva (onder).
Een limousinerit in Sint Petersburg (met Sovjetchampagne)
Een mooie zonnige dag in Kolomenskoe openluchtmuseum
De omgeving van het station in Ryazan, 300km van Moskou
IJshockey wedstrijd Dynamo - Salavat Ioelaev 3-6
Heel bijzonder: een fiets in Moskou
Wisseling van de wacht bij de vlam voor de onbekende soldaat, Rode plein
Kremlin, Moskou
Pieter is lyrisch over het eten in het huiskamerrestaurant.
Tot het volgende bericht.
maandag 27 oktober 2008
Maandag 27 oktober
Lieve allemaal,
Allemaal hartelijk bedankt voor de telefoontjes, mailtjes en krabbels van het afgelopen weekend. Uiteraard vind ik jullie smoezen om niet voor mijn verjaardag naar Moskou te reizen wel een beetje flauw. Ik kom toch ook altijd naar jullie toe vanuit Groningen, en dat is ook best ver.
Mijn laatste blog was van woensdag. Gedurende de rest van de werkweek is niet zo heel erg veel gebeurd. Wel hebben we woensdagavond weer een nieuw restaurant geprobeerd, Azerbeidjaans in dit geval. Toen we er eenmaal in geslaagd waren om onze bestelling te plaatsen (zelfs aanwijzen op de menukaart begrepen ze niet), bleek dat erg lekker te zijn. Weer een nieuwe variant op de inmiddels bekende sjasjliek.
Het weer begint nu echt wat kouder te worden. Met name als ik ’s avonds naar huis loop, dan denk ik keer op keer: “had ik maar mijn voering in mijn jas gedaan en mijn pet op”. Ik denk dat ik dit vanavond maar eens daadwerkelijk ga doen. Ook ga ik vanavond op zoek naar nieuwe boeken, want de bodem van mijn stapel boeken begint wel in zicht te komen. Er schijnt in het centrum een goede Engelstalige boekhandel te zijn en alles is hier zo’n beetje tot 22.00 open, dus dat gaat nog wel lukken na het werk.
Vrijdagavond hebben we met onze Duitse en Nederlandse collega’s het weekend en mijn verjaardag ingeluid. Dit duurde tot zaterdagochtend (ik voel me net student weer hier, alleen heb ik wel langer nodig om te herstellen, ouwe bok van 31 jaar die ik inmiddels ben). Zaterdag ben ik lekker veel gebeld door familie, waarvoor dank. Het is altijd fijn om elkaar weer te spreken.
Nadat ik zaterdag had ontbeten (zo rond 14.30 een record voor mij voor de laatste 5 jaar), heb ik lekker taart gekocht en hebben we ’s middags met onze Deutsch-Hollandische collega’s thee met taart gegeten bij mij thuis. ’s Avonds hebben we rustig wat gegeten, want de sjeu was er wel een beetje uit na vrijdagavond.
Zondag heb ik weer een eind door de stad gewandeld (koud!). ’s Middags heb ik met wat Duitse collega’s de Novaya Tretyakova bezocht, een museum met 20e en 21e eeuwse kunst. Was erg bijzonder.
Tenslotte nog een wist u datje en wat foto’s:
Wist u dat
volgende week dinsdag in Rusland een nationale feestdag is (vroeger was deze ter ere van de oktoberrevolutie; hij is nu hernoemd naar dag van de constitutie of het vaderland o.i.d.). Nu hebben ze in Rusland een gewoonte om feestdagen zoveel mogelijk te verbinden met het weekend (logisch, want dan heb je een extra dag om te drinken of te herstellen, of beide), maar om nu zomaar de maandag extra vrijaf te geven is wel weer erg veel van het goede. De Russiche oplossing voor dit probleem is eigenlijk geweldig briljant: als een feestdag op een dinsdag valt, dan wordt het weekend ‘verplaatst’ met een dag naar zondag en maandag. We moeten dus zaterdag werken komende week. Als een feestdag op een donderdag zou vallen, dan wordt het weekend verplaatst naar vrijdag en zaterdag, en wordt er dus op zondag gewerkt. Dat zouden we in Nederland ook eigenlijk best kunnen doen met koninginnedag.
Als een feestdag hier op een woensdag valt, dan krijg je de donderdag erbij. Je kunt immers niet verwachten dat je binnen 24 uur weer nuchter bent.
Wist u dat
de Russen een ander alfabet hebben (cyrillisch). Toch worden hier ook steeds meer engelse woorden gebruikt en zijn er steeds meer internationale winkelketens hier actief. Dit leidt af en toe tot grappige russiche schrijfwijzen van deze internationale woorden. Ik zal een paar voorbeelden geven:
Cyrillisch Uitspraak Wat wordt bedoeld?
Кафе Хаус Kafe Chaus Café House
Ъукъастер Boekbaster Bookbuster
Пнцца Хат Pietstsa Chat Pizza Hut
En dan nu de foto's:
De beroemde Russiche Matryoesjka's zijn in alle soorten en maten te koop hier.
Allemaal hartelijk bedankt voor de telefoontjes, mailtjes en krabbels van het afgelopen weekend. Uiteraard vind ik jullie smoezen om niet voor mijn verjaardag naar Moskou te reizen wel een beetje flauw. Ik kom toch ook altijd naar jullie toe vanuit Groningen, en dat is ook best ver.
Mijn laatste blog was van woensdag. Gedurende de rest van de werkweek is niet zo heel erg veel gebeurd. Wel hebben we woensdagavond weer een nieuw restaurant geprobeerd, Azerbeidjaans in dit geval. Toen we er eenmaal in geslaagd waren om onze bestelling te plaatsen (zelfs aanwijzen op de menukaart begrepen ze niet), bleek dat erg lekker te zijn. Weer een nieuwe variant op de inmiddels bekende sjasjliek.
Het weer begint nu echt wat kouder te worden. Met name als ik ’s avonds naar huis loop, dan denk ik keer op keer: “had ik maar mijn voering in mijn jas gedaan en mijn pet op”. Ik denk dat ik dit vanavond maar eens daadwerkelijk ga doen. Ook ga ik vanavond op zoek naar nieuwe boeken, want de bodem van mijn stapel boeken begint wel in zicht te komen. Er schijnt in het centrum een goede Engelstalige boekhandel te zijn en alles is hier zo’n beetje tot 22.00 open, dus dat gaat nog wel lukken na het werk.
Vrijdagavond hebben we met onze Duitse en Nederlandse collega’s het weekend en mijn verjaardag ingeluid. Dit duurde tot zaterdagochtend (ik voel me net student weer hier, alleen heb ik wel langer nodig om te herstellen, ouwe bok van 31 jaar die ik inmiddels ben). Zaterdag ben ik lekker veel gebeld door familie, waarvoor dank. Het is altijd fijn om elkaar weer te spreken.
Nadat ik zaterdag had ontbeten (zo rond 14.30 een record voor mij voor de laatste 5 jaar), heb ik lekker taart gekocht en hebben we ’s middags met onze Deutsch-Hollandische collega’s thee met taart gegeten bij mij thuis. ’s Avonds hebben we rustig wat gegeten, want de sjeu was er wel een beetje uit na vrijdagavond.
Zondag heb ik weer een eind door de stad gewandeld (koud!). ’s Middags heb ik met wat Duitse collega’s de Novaya Tretyakova bezocht, een museum met 20e en 21e eeuwse kunst. Was erg bijzonder.
Tenslotte nog een wist u datje en wat foto’s:
Wist u dat
volgende week dinsdag in Rusland een nationale feestdag is (vroeger was deze ter ere van de oktoberrevolutie; hij is nu hernoemd naar dag van de constitutie of het vaderland o.i.d.). Nu hebben ze in Rusland een gewoonte om feestdagen zoveel mogelijk te verbinden met het weekend (logisch, want dan heb je een extra dag om te drinken of te herstellen, of beide), maar om nu zomaar de maandag extra vrijaf te geven is wel weer erg veel van het goede. De Russiche oplossing voor dit probleem is eigenlijk geweldig briljant: als een feestdag op een dinsdag valt, dan wordt het weekend ‘verplaatst’ met een dag naar zondag en maandag. We moeten dus zaterdag werken komende week. Als een feestdag op een donderdag zou vallen, dan wordt het weekend verplaatst naar vrijdag en zaterdag, en wordt er dus op zondag gewerkt. Dat zouden we in Nederland ook eigenlijk best kunnen doen met koninginnedag.
Als een feestdag hier op een woensdag valt, dan krijg je de donderdag erbij. Je kunt immers niet verwachten dat je binnen 24 uur weer nuchter bent.
Wist u dat
de Russen een ander alfabet hebben (cyrillisch). Toch worden hier ook steeds meer engelse woorden gebruikt en zijn er steeds meer internationale winkelketens hier actief. Dit leidt af en toe tot grappige russiche schrijfwijzen van deze internationale woorden. Ik zal een paar voorbeelden geven:
Cyrillisch Uitspraak Wat wordt bedoeld?
Кафе Хаус Kafe Chaus Café House
Ъукъастер Boekbaster Bookbuster
Пнцца Хат Pietstsa Chat Pizza Hut
En dan nu de foto's:
De beroemde Russiche Matryoesjka's zijn in alle soorten en maten te koop hier.
Net als overigens Kalasjnikovs
En zo wordt McDonalds hier geschreven.
Tot het volgende bericht.
woensdag 22 oktober 2008
Woensdag 22 oktober
Woensdag 22 oktober
Lieve allemaal,
De afgelopen twee dagen ben ik wat verstoken geweest van internet, dus daarom komt mijn bericht wat later deze week. We hadden een cursus die niet op kantoor werd gegeven en mijn appartement heeft geen internet aansluiting. De cursus werd officieel in het Engels gegeven, maar in de praktijk bleken de docenten eigenlijk gewoon Russisch te spreken, alleen met engelse woorden. Dit houdt in dat ze ten eerste gewoon de russische uitspraakregels hanteren, wat resulteert in uitspraken als “karrekt” in plaats van “correct” en “mendatrie” in plaats van “mandatory”. Vervolgens gebruiken ze geen lidwoorden (die kennen ze in het Russisch namelijk ook nauwelijks) en wordt elke vervoeging van het werkwoord “zijn” gewoon weggelaten (net als in het Russisch). Vandaar mijn constatering dat het hier Russisch met engelse woorden betreft. Het bijzondere is trouwens dat alleen de buitenlanders hier last van hadden (wij Nederlanders, een Duitser). De Russen zelf gaven in de enquete achteraf hoge cijfers voor de verstaanbaarheid van de docenten. Best wel grappig eigenlijk.
Afgelopen week begon prima. Na twee weken hier aanwezig te zijn geweest, heb ik eindelijk de senior manager en partner waarvoor ik werk ontmoet, die beiden waren ingevlogen vanuit Londen. Omdat ik nog geen werkvergunning heb, wil de klant waarvoor ik werk mij nog geen toegangspas verstrekken. Dit is lastig, want nu moet ik mijn werk vanuit kantoor doen, terwijl ik eigenlijk verantwoordelijk ben voor de coördinatie van al het veldwerk en de rapportage hierover naar de partner en senior manager. Zo’n werkvergunning is weer zo’n totaal overbodig stukje papier hier wat onderdeel uitmaakt van de visumoorlog tussen Rusland en de EU, waarbij elke maatregel van ener zijde gelijk een tegenmaatregel van gener zijde uitlokt.
Om een werkvergunning te krijgen, ben ik afgelopen week naar een Moskous ziekenhuis geweest om uitgebreid onderzocht te worden, met name op seksueel overdraagbare aandoeningen als HIV, syfilis en gonorroe. Best bijzonder dat je dit niet mag hebben als je hier wilt werken. Ik ben al drie weken in Moskou en had een eventueel aanwezige ziekte (die ik niet heb) als gedurende drie weekenden in het uitgaansleven kunnen verspreiden, maar werken mag ik officieel niet. Erg bijzonder allemaal.
Afgelopen week trouwens ook een opera bezocht hier. Bijna alles is erg duur hier, maar dit kostte een schijntje (nog geen zes euro). Het was de opera “Demon” van de componist Rubinstein. Met name de tweede helft met een meer dan gemiddeld koor was erg mooi. Ook heb ik afgelopen zondag een schilderijenmuseum (Tretyakov) bezocht. Dit was allemaal erg klassiek (portretten), waarbij het meest bijzondere vaak was dat de geportretteerde een bepaalde spannende blik in zijn ogen had o.i.d. (volgens de audioguide). De Repin collectie was trouwens wel mooi. Volgende week maar eens een museum met wat meer moderne kunst opzoeken, toch wat spannender.
Het eten in Moskou is vaak erg lekker en bijzonder. Je kunt hier trouwens de wereld aan westerse ketens vinden, maar daar zijn we natuurlijk niet tevreden mee. Wij willen lokaal eten, dus we zijn de afgelopen week tweemaal naar een Russisch restaurant en eenmaal naar een Oekraïens restaurant geweest. Dat betekent in de regel dat je iets met vlees eet, want vegetarische schotels daar doen ze hier niet aan. Lekker waren de sjaslieks, pelmeni (gevulde deegkussentjes), haringsalade, pannekoeken (bliny) en de vodka. Erg bijzonder waren de zoute augurken met honing. Minder geslaagd was de creatie van varkenslever die helemaal dood en droog was gebakken en het broodje dat gevuld bleek te zijn met zuurkool dat ik een keer voor mijn ontbijt kocht.
Komende zaterdag word ik trouwens 31. Jullie zijn allemaal uitgenodigd.
Omdat het hier zo leuk is, heb ik twee wist u datjes:
Wist u dat
Moskou een geweldig taxisysteem heeft? Er zijn eigenlijk nauwelijks officiële taxi’s die je op straat kunt aanhouden, maar daarentegen is eigenlijk elke auto een potentiële taxi. Je gaat gewoon aan de kant van de weg staan, steekt je hand uit en binnen drie seconden stoppen er een of twee auto’s. Je zegt waar je heen wilt tegen de chauffeur. Deze kijkt bedenkelijk en zegt dat dit 400 roebel gaat kosten. Dit is een standaard openingsbod. Vervolgens schud je als potentiële passagier je hoofd en zegt 200 roebel. Dit is meestal ook de prijs die normaal is voor niet te lange ritjes. Je stapt in en wordt thuisgebracht.
De Russen en Russinnen allemaal verkorte versies van hun namen gebruiken in het dagelijks leven? Iedereen heeft hier een officiele voornaam. Dit zijn er overigens niet zoveel, dus je hebt erg veel Dmitry's, Elena's, Anastasia's en Vladimirs. Dit zijn de namen die op visitekaartjes staan. Als je echter zo'n persoon aanspreekt, dan is het gebruikelijk om een kortere of verkleinde versie te gebruiken. Dmitry wordt dan Dima, Elena wordt Lena, Anastasia wordt Nastya en Vladimir wordt Volodya of Vova. Je moet echter wel oppassen, want dit doe je alleen met mensen van ongeveer gelijke status. Zomaar je baas aanspreken met Volodya is niet zo'n goed idee.
Lieve allemaal,
De afgelopen twee dagen ben ik wat verstoken geweest van internet, dus daarom komt mijn bericht wat later deze week. We hadden een cursus die niet op kantoor werd gegeven en mijn appartement heeft geen internet aansluiting. De cursus werd officieel in het Engels gegeven, maar in de praktijk bleken de docenten eigenlijk gewoon Russisch te spreken, alleen met engelse woorden. Dit houdt in dat ze ten eerste gewoon de russische uitspraakregels hanteren, wat resulteert in uitspraken als “karrekt” in plaats van “correct” en “mendatrie” in plaats van “mandatory”. Vervolgens gebruiken ze geen lidwoorden (die kennen ze in het Russisch namelijk ook nauwelijks) en wordt elke vervoeging van het werkwoord “zijn” gewoon weggelaten (net als in het Russisch). Vandaar mijn constatering dat het hier Russisch met engelse woorden betreft. Het bijzondere is trouwens dat alleen de buitenlanders hier last van hadden (wij Nederlanders, een Duitser). De Russen zelf gaven in de enquete achteraf hoge cijfers voor de verstaanbaarheid van de docenten. Best wel grappig eigenlijk.
Afgelopen week begon prima. Na twee weken hier aanwezig te zijn geweest, heb ik eindelijk de senior manager en partner waarvoor ik werk ontmoet, die beiden waren ingevlogen vanuit Londen. Omdat ik nog geen werkvergunning heb, wil de klant waarvoor ik werk mij nog geen toegangspas verstrekken. Dit is lastig, want nu moet ik mijn werk vanuit kantoor doen, terwijl ik eigenlijk verantwoordelijk ben voor de coördinatie van al het veldwerk en de rapportage hierover naar de partner en senior manager. Zo’n werkvergunning is weer zo’n totaal overbodig stukje papier hier wat onderdeel uitmaakt van de visumoorlog tussen Rusland en de EU, waarbij elke maatregel van ener zijde gelijk een tegenmaatregel van gener zijde uitlokt.
Om een werkvergunning te krijgen, ben ik afgelopen week naar een Moskous ziekenhuis geweest om uitgebreid onderzocht te worden, met name op seksueel overdraagbare aandoeningen als HIV, syfilis en gonorroe. Best bijzonder dat je dit niet mag hebben als je hier wilt werken. Ik ben al drie weken in Moskou en had een eventueel aanwezige ziekte (die ik niet heb) als gedurende drie weekenden in het uitgaansleven kunnen verspreiden, maar werken mag ik officieel niet. Erg bijzonder allemaal.
Afgelopen week trouwens ook een opera bezocht hier. Bijna alles is erg duur hier, maar dit kostte een schijntje (nog geen zes euro). Het was de opera “Demon” van de componist Rubinstein. Met name de tweede helft met een meer dan gemiddeld koor was erg mooi. Ook heb ik afgelopen zondag een schilderijenmuseum (Tretyakov) bezocht. Dit was allemaal erg klassiek (portretten), waarbij het meest bijzondere vaak was dat de geportretteerde een bepaalde spannende blik in zijn ogen had o.i.d. (volgens de audioguide). De Repin collectie was trouwens wel mooi. Volgende week maar eens een museum met wat meer moderne kunst opzoeken, toch wat spannender.
Het eten in Moskou is vaak erg lekker en bijzonder. Je kunt hier trouwens de wereld aan westerse ketens vinden, maar daar zijn we natuurlijk niet tevreden mee. Wij willen lokaal eten, dus we zijn de afgelopen week tweemaal naar een Russisch restaurant en eenmaal naar een Oekraïens restaurant geweest. Dat betekent in de regel dat je iets met vlees eet, want vegetarische schotels daar doen ze hier niet aan. Lekker waren de sjaslieks, pelmeni (gevulde deegkussentjes), haringsalade, pannekoeken (bliny) en de vodka. Erg bijzonder waren de zoute augurken met honing. Minder geslaagd was de creatie van varkenslever die helemaal dood en droog was gebakken en het broodje dat gevuld bleek te zijn met zuurkool dat ik een keer voor mijn ontbijt kocht.
Komende zaterdag word ik trouwens 31. Jullie zijn allemaal uitgenodigd.
Omdat het hier zo leuk is, heb ik twee wist u datjes:
Wist u dat
Moskou een geweldig taxisysteem heeft? Er zijn eigenlijk nauwelijks officiële taxi’s die je op straat kunt aanhouden, maar daarentegen is eigenlijk elke auto een potentiële taxi. Je gaat gewoon aan de kant van de weg staan, steekt je hand uit en binnen drie seconden stoppen er een of twee auto’s. Je zegt waar je heen wilt tegen de chauffeur. Deze kijkt bedenkelijk en zegt dat dit 400 roebel gaat kosten. Dit is een standaard openingsbod. Vervolgens schud je als potentiële passagier je hoofd en zegt 200 roebel. Dit is meestal ook de prijs die normaal is voor niet te lange ritjes. Je stapt in en wordt thuisgebracht.
De Russen en Russinnen allemaal verkorte versies van hun namen gebruiken in het dagelijks leven? Iedereen heeft hier een officiele voornaam. Dit zijn er overigens niet zoveel, dus je hebt erg veel Dmitry's, Elena's, Anastasia's en Vladimirs. Dit zijn de namen die op visitekaartjes staan. Als je echter zo'n persoon aanspreekt, dan is het gebruikelijk om een kortere of verkleinde versie te gebruiken. Dmitry wordt dan Dima, Elena wordt Lena, Anastasia wordt Nastya en Vladimir wordt Volodya of Vova. Je moet echter wel oppassen, want dit doe je alleen met mensen van ongeveer gelijke status. Zomaar je baas aanspreken met Volodya is niet zo'n goed idee.
maandag 13 oktober 2008
Maandag 13 oktober
Beste allemaal.
Bedankt voor jullie leuke reacties op mijn blog tot nu toe. Ik beschouw dat als een aanmoediging om op deze weg door te gaan. De afgelopen week is er veel gebeurd in de wereld, ook in Moskou. In verband met de kredietcrisis en de verwachte extreme terugloop van de beurskoersen, is de beurs in Moskou de afgelopen periode enkele malen opgeschort en zelfs gesloten geweest. Maar ik zal jullie niet verder lasting vallen met dergelijk economisch nieuws, want daarmee zijn de kranten al genoeg gevuld.
Afgelopen week was dus mijn eerste volledige workweek hier in Moskou en die was af en toe best vermoeiend. Wat vooral lasting valt in te schatten is de reistijd tussen kantoor en mijn appartement. Om naar kantoor te komen loop ik eerst een kwartiertje naar ons hoofdkantoor hier in Moskou, om vervolgens daar een shuttlebusje te pakken dat ons naar een dependence brengt, waar de Oil & Gas afdeling is. ‘s Ochtends valt dat erg mee en ben ik meestal zo rond 08.15 op het werk. Maar ‘s avonds is het verkeer vaak zo gigantisch druk, dat het zo een uur of vijf kwartier kan duren. En als je bedenkt dat we hier minstens tot 19.00 werken, dan kun je wel nagaan dat ik vaak pas heel laat eet.
Woensdag ontdekte ik dat mijn appartement wekelijks wordt schoongemaakt. Iemand had mijn bed verschoond, de afwas gedaan, gepoetst en tevens een russisch epistel achtergelaten met naar ik meende enkele aanwijzingen. Gelukkig heb ik een hele fijne secretaresse die het de volgende dag even voor me vertaald heeft. En het bleken inderdaad enkele (strenge) aanwijzingen te zijn: ik mag bijvoorbeeld geen overhemden te luchten hangen aan de gordijnroede en geen spullen in de gang zetten. Waarom dat laatste niet mag kon ze niet vertellen, maar dat doet er hier in Rusland meestal niet zo toe (het waarom).
Afgelopen vrijdag zijn we door twee buitenlanders meegenomen om te borrelen en vervolgens naar een club. Deze club was vrij bijzonder. Hij was duidelijk op buitenlanders gericht, die er dan ook waren. Er werd veel buitenlands bier gedronken en een bandje speelde leuke engelstalige muziek. Een andere ‘service’ die werd geboden waren enkele tientallen chique prostituees die klaar stonden om mee te gaan met diegenen die daar zin in hadden. Je kunt je wel voorstellen dat wij dit best shocking vonden en ik denk persoonlijk niet dat ik nog een keer naar zo’n etablissement zal gaan, hoewel het wel vaker schijnt voor te komen in clubs hier.
Zaterdag hebben we met de Dutch club hier een sessie in de banya ondernomen. Een banya is een russische variant op een sauna. We hadden een hele mooie, luxe en, naar wat achteraf bleek, dure banya gehuurd bij Sanduny, een van de oudste banya’s van Moskou. Na twee uur ben je dan wel helemaal schoon. Ik heb wat (discrete) foto’s bijgevoegd.
Zondag ben ik in de ochtend in mijn eentje op pad gegaan naar Izmailovsky park, waar een gigantische markt is. De kern van de markt is een antiekmarkt waar je naast antiek ook heel veel touristische artikelen (Matryoesjka’s in alle soorten en maten) en oude sovjetspullen (medailles, uniformen, kalasjnikovs) kunt kopen. Om deze antiekmarkt heen zijn nog kilometers andere markten met kleding, schoenen, etenswaren, etcetera.
Zondagavond hebben we met de Nederlandse jongens sushi (locale variant: sushi met kaviaar en zure room) gegeten, wat buitengewoon goed smaakte en eigenlijk best wel te betalen was.
Bedankt voor jullie leuke reacties op mijn blog tot nu toe. Ik beschouw dat als een aanmoediging om op deze weg door te gaan. De afgelopen week is er veel gebeurd in de wereld, ook in Moskou. In verband met de kredietcrisis en de verwachte extreme terugloop van de beurskoersen, is de beurs in Moskou de afgelopen periode enkele malen opgeschort en zelfs gesloten geweest. Maar ik zal jullie niet verder lasting vallen met dergelijk economisch nieuws, want daarmee zijn de kranten al genoeg gevuld.
Afgelopen week was dus mijn eerste volledige workweek hier in Moskou en die was af en toe best vermoeiend. Wat vooral lasting valt in te schatten is de reistijd tussen kantoor en mijn appartement. Om naar kantoor te komen loop ik eerst een kwartiertje naar ons hoofdkantoor hier in Moskou, om vervolgens daar een shuttlebusje te pakken dat ons naar een dependence brengt, waar de Oil & Gas afdeling is. ‘s Ochtends valt dat erg mee en ben ik meestal zo rond 08.15 op het werk. Maar ‘s avonds is het verkeer vaak zo gigantisch druk, dat het zo een uur of vijf kwartier kan duren. En als je bedenkt dat we hier minstens tot 19.00 werken, dan kun je wel nagaan dat ik vaak pas heel laat eet.
Woensdag ontdekte ik dat mijn appartement wekelijks wordt schoongemaakt. Iemand had mijn bed verschoond, de afwas gedaan, gepoetst en tevens een russisch epistel achtergelaten met naar ik meende enkele aanwijzingen. Gelukkig heb ik een hele fijne secretaresse die het de volgende dag even voor me vertaald heeft. En het bleken inderdaad enkele (strenge) aanwijzingen te zijn: ik mag bijvoorbeeld geen overhemden te luchten hangen aan de gordijnroede en geen spullen in de gang zetten. Waarom dat laatste niet mag kon ze niet vertellen, maar dat doet er hier in Rusland meestal niet zo toe (het waarom).
Afgelopen vrijdag zijn we door twee buitenlanders meegenomen om te borrelen en vervolgens naar een club. Deze club was vrij bijzonder. Hij was duidelijk op buitenlanders gericht, die er dan ook waren. Er werd veel buitenlands bier gedronken en een bandje speelde leuke engelstalige muziek. Een andere ‘service’ die werd geboden waren enkele tientallen chique prostituees die klaar stonden om mee te gaan met diegenen die daar zin in hadden. Je kunt je wel voorstellen dat wij dit best shocking vonden en ik denk persoonlijk niet dat ik nog een keer naar zo’n etablissement zal gaan, hoewel het wel vaker schijnt voor te komen in clubs hier.
Zaterdag hebben we met de Dutch club hier een sessie in de banya ondernomen. Een banya is een russische variant op een sauna. We hadden een hele mooie, luxe en, naar wat achteraf bleek, dure banya gehuurd bij Sanduny, een van de oudste banya’s van Moskou. Na twee uur ben je dan wel helemaal schoon. Ik heb wat (discrete) foto’s bijgevoegd.
Zondag ben ik in de ochtend in mijn eentje op pad gegaan naar Izmailovsky park, waar een gigantische markt is. De kern van de markt is een antiekmarkt waar je naast antiek ook heel veel touristische artikelen (Matryoesjka’s in alle soorten en maten) en oude sovjetspullen (medailles, uniformen, kalasjnikovs) kunt kopen. Om deze antiekmarkt heen zijn nog kilometers andere markten met kleding, schoenen, etenswaren, etcetera.
Zondagavond hebben we met de Nederlandse jongens sushi (locale variant: sushi met kaviaar en zure room) gegeten, wat buitengewoon goed smaakte en eigenlijk best wel te betalen was.
Omdat ik me af en toe zo verwonder over de dingen hier, heb ik vandaag een uitgebreide wist u dat:
Wist u dat
De metro in Moskou zo'n beetje de drukste ter wereld is (drukker dan die van New York en London bij elkaar). De als je de metro binnen gaat moet je eerst wel 100 meter onder de grond. Veel stations zijn namelijk aangelegd in de jaren 30 - 40 en deden tevens dienst als schuilkelder. Het mooiste is dat aan het einde van de roltrap een Baboesjka (oudere mevrouw) zit die de roltrappen in de gaten houdt. Dit is een erg belangrijke taak. Voor zich heeft ze enkele videoschermen waarop alle secties van de roltrap te zien zijn. Verder staat er zo'n telefoon zonder draaischijf, die ze waarschijnlijk meteen in contact brengt met de baas (KGB?). Soms, met name als hier geen enkele aanleiding toe lijkt, dan moeten de roltrappen worden geheralloceerd. Dit wil zeggen dat trappen die eerst naar beneden gingen nu op eens naar boven gaan en vice versa. Erg vermakelijk allemaal.
Wist u dat
De dames in Moskou meestal nog echte dames zijn en ook als zodanig behandeld willen worden? In de bijna twee weken dat ik hier ben is het me al overkomen dat ik:
- Achter een dame aan een gebouw wil binnenlopen. De dame blijft staan, zodat ik de deur voor haar kan opendoen;
- In een volle metro zat en er een dame van middelbare leeftijd binnenkomt. Ze loopt naar een plek waar een jonge jongen zit en knikt naar hem. De jongen staat vervolgens braaf op en de dame gaat zitten zonder dankjewel te zeggen;
- Ergens was waar er dames mee-aten of meeborrelden. Er is dan is er echt geen sprake van dat zij meebetalen. De heren betalen dus.
Mijn nederlandse collega's die hier al wat langer werken noemen dit het prinsessensyndroom. Eigenlijk vind ik het wel leuk.
En dan nu tot slot enkele foto's:
In de banya
maandag 6 oktober 2008
Het eerste weekend achter de rug
Het is nu maandag en dat betekent dat we het eerste weekend in Moskou al weer achter de rug hebben. Vrijdag hebben we eerst gewoon gewerkt natuurlijk. De tijden zijn ietsje anders dan in Nederland; ze werken hier van 9 tot 6, met een uur lunchpauze waarin ze meestal wat warms eten. Diverse collega's hier brouwen dan in de keuken van kantoor soep of rijst in de magnetron.
Typisch russisch: pannenkoek met kaviaar
...en af een toe een hele oude.
Vrijdag na het werk zijn we gaan borrelen met de 'Dutch Club', aangevuld met andere expats en enkele Russen. Het was erg gezellig en ik heb heel veel (sterke) verhalen gehoord over het leven als expat in Moskou. Verder hebben we met de andere Nederlanders plannen gemaakt om enkele uitjes te gaan maken naar St. Petersburg en de provincie.
Zaterdag was het mooi weer, graad of 16 met een waterig zonnetje. We zijn naar het rode plein gelopen om dat eens even te bekijken, evenals het Kremlin. Omdat we volgende week een uitgebreide rondleiding zullen krijgen hebben we nog even gewacht met daadwerkelijk het Kremlin van binnen te bekijken. 's Avonds zijn we in een typisch Russisch restaurant gaan eten, waar we zijn blijven hangen tot middernacht.
Zondag was het weer werkelijk prachtig (18 tot 20 graden, wie zegt dat Moskou koud is?). Ik heb de dag dan ook benut om een flink stuk te wandelen, langs de rivier en naar Gorky park. Erg leuk.
Wat hier trouwens opvalt tijdens het weekend is de permanente alcoholinname die de Moskovieten bezigen. Vanaf vrijdagmiddag heb ik het gevoel dat elke voorbijganger een blik bier in zijn hand heeft. En dan betreft het echt niet alleen verlopen types, maar ook keurige meisjes en jongens, van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat.
Ondanks al dit drankgebruik voel ik me absoluut niet onveilig hier. Je kunt hier prima over straat 's nachts. De enige aanzet tot een ruzie die ik heb gezien eindigde in een hilarische situatie, omdat de betrokkenen te ver heen waren om hun armen te gebruiken.
Zoals beloofd, voeg ik nog even een wist u datje en wat foto's toe.
Wist u dat
De meeste Moskovieten, waaronder ikzelf, helemaal niet kunnen bepalen wanneer ze de verwarming aandoen? De huizen hebben hier stadsverwarming en het verantwoordelijke bedrijf beslist meestal ergens begin oktober dat deze aanmoet. En dan worden de huizen dus verwarmt, tot een graadje of 25. De mensen hebben geen mogelijkheden om de warmtestroom te regelen, dus gebruiken we in plaats van een radiatorkraan gewoon de ramen (open/dicht) om de temperaturen binnenshuis enigszins te bepalen.
En dan nu de foto's:
Mijn appartement
Het Rode plein
Typisch russisch: pannenkoek met kaviaar
Er rijden hier heel veel hele grote auto's
...en af een toe een hele oude.
Ook zie je nog veel hamers en sikkels hier
donderdag 2 oktober 2008
Gearriveerd
Gistermiddag ben ik aangekomen in Moskou. Het weer is hier aardig, beetje bewolkt, beetje regen af en toe. Vanaf het vliegveld ben ik gisteren in vliegende vaart door een zwijgzame Rus naar mijn appartement gebracht. Nadat we het appartement hadden geopend vloog hij weer weg, op weg naar een nieuwe klus.
Mijn eerste indruk van Moskou is een grote stad met erg veel grote winkels, zoals wij die ook kennen. Op de weg van het vliegveld naar de stad passeerden we een Ikea, een Mediamarkt, diverse McDonaldsen. Dus hierin is Moskou echt niet anders dan andere grote Europese steden.
Mijn appartement bevindt zich in een wat rustige wijk ten zuiden van het Kremlin. Zoals overal in Moskou bestaat het straatbeeld voor een groot gedeelte uit bouwputten en hijskranen. Het appartement is op loopafstand van het EY kantoor. Mijn Russische collega's wonen allemaal veel verder van kantoor af en moeten eerst een uur of langer met de metro reizen. Het kantoor komt dan ook pas vanaf een uur of negen tot leven.
In mijn volgende bericht zal ik wat foto's toevoegen van kantoor en de wijk.
Ook zal ik proberen in elk bericht een wist-u-datje te vermelden, bijvoorbeeld een grappig verschil in culturen of een leuke wetenswaardigheid.
Wist u dat:
mijn russische collega's met stevige loopschoenen op kantoor komen en die vervolgens in de garderobe verwisselen voor een meer zakelijk paar?
Tot het volgende bericht.
Mijn eerste indruk van Moskou is een grote stad met erg veel grote winkels, zoals wij die ook kennen. Op de weg van het vliegveld naar de stad passeerden we een Ikea, een Mediamarkt, diverse McDonaldsen. Dus hierin is Moskou echt niet anders dan andere grote Europese steden.
Mijn appartement bevindt zich in een wat rustige wijk ten zuiden van het Kremlin. Zoals overal in Moskou bestaat het straatbeeld voor een groot gedeelte uit bouwputten en hijskranen. Het appartement is op loopafstand van het EY kantoor. Mijn Russische collega's wonen allemaal veel verder van kantoor af en moeten eerst een uur of langer met de metro reizen. Het kantoor komt dan ook pas vanaf een uur of negen tot leven.
In mijn volgende bericht zal ik wat foto's toevoegen van kantoor en de wijk.
Ook zal ik proberen in elk bericht een wist-u-datje te vermelden, bijvoorbeeld een grappig verschil in culturen of een leuke wetenswaardigheid.
Wist u dat:
mijn russische collega's met stevige loopschoenen op kantoor komen en die vervolgens in de garderobe verwisselen voor een meer zakelijk paar?
Tot het volgende bericht.
zondag 21 september 2008
Nog anderhalve week
Nog anderhalve week en ik zal tijdelijk (voor drie maanden) van woonplaats verhuizen. Op woensdag 1 oktober vlieg ik met Aeroflot naar Moskou, om daar te gaan werken voor de Ernst & Young praktijk. Er zijn afspraken gemaakt dat ik voornamelijk zal gaan werken voor opdrachten in de olie- en gasindustrie. Dit is al lange tijd een wens van mij geweest. In Nederland heb ik al ervaring opgedaan in deze sector en met de huidige machtssituatie in de energiewereld is volgens mij een kijkje in de Russische energiekeuken een absolute must om verder te groeien.
Mijn Russische collega's hebben al erg veel voorbereidingen getroffen. Zo hebben ze een formele uitnodiging verzorgd via het Russische ministerie, zodat ik een zakelijk visum aan heb kunnen vragen. Ook is er al een appartement geregeld voor de betreffende periode, dat zich behoorlijk centraal in Moskou bevindt (enkele honderden meters van het Kremlin/Rode Plein; zie de foto en het rode labeltje op de kaart). Het is maar goed dat ik de huur hiervoor niet zelf hoef te betalen, want die bedraagt waarschijnlijk meer dan mijn nettosalaris, iets wat normaal is voor huurprijzen in Moskou in 2008. Ik ben trouwens benieuwd hoe mijn Russische collega's dat doen dan.
Waarschijnlijk zal ik niet de hele tijd hier verblijven. De personen met wie ik contact heb gehad bij Ernst & Young aldaar noemden namelijk al dat ik waarschijnlijk enkele keren op een 'trip' zal mogen/moeten naar Siberië, om een en ander op locatie te kunnen doen. Het meeste gas en olie zit immers daar in de grond en niet in het westerse Moskou. Ik kan niet wachten!
Abonneren op:
Posts (Atom)
