Maandag 27 oktober

Lieve allemaal,

Allemaal hartelijk bedankt voor de telefoontjes, mailtjes en krabbels van het afgelopen weekend. Uiteraard vind ik jullie smoezen om niet voor mijn verjaardag naar Moskou te reizen wel een beetje flauw. Ik kom toch ook altijd naar jullie toe vanuit Groningen, en dat is ook best ver.

Mijn laatste blog was van woensdag. Gedurende de rest van de werkweek is niet zo heel erg veel gebeurd. Wel hebben we woensdagavond weer een nieuw restaurant geprobeerd, Azerbeidjaans in dit geval. Toen we er eenmaal in geslaagd waren om onze bestelling te plaatsen (zelfs aanwijzen op de menukaart begrepen ze niet), bleek dat erg lekker te zijn. Weer een nieuwe variant op de inmiddels bekende sjasjliek.

Het weer begint nu echt wat kouder te worden. Met name als ik ’s avonds naar huis loop, dan denk ik keer op keer: “had ik maar mijn voering in mijn jas gedaan en mijn pet op”. Ik denk dat ik dit vanavond maar eens daadwerkelijk ga doen. Ook ga ik vanavond op zoek naar nieuwe boeken, want de bodem van mijn stapel boeken begint wel in zicht te komen. Er schijnt in het centrum een goede Engelstalige boekhandel te zijn en alles is hier zo’n beetje tot 22.00 open, dus dat gaat nog wel lukken na het werk.

Vrijdagavond hebben we met onze Duitse en Nederlandse collega’s het weekend en mijn verjaardag ingeluid. Dit duurde tot zaterdagochtend (ik voel me net student weer hier, alleen heb ik wel langer nodig om te herstellen, ouwe bok van 31 jaar die ik inmiddels ben). Zaterdag ben ik lekker veel gebeld door familie, waarvoor dank. Het is altijd fijn om elkaar weer te spreken.

Nadat ik zaterdag had ontbeten (zo rond 14.30 een record voor mij voor de laatste 5 jaar), heb ik lekker taart gekocht en hebben we ’s middags met onze Deutsch-Hollandische collega’s thee met taart gegeten bij mij thuis. ’s Avonds hebben we rustig wat gegeten, want de sjeu was er wel een beetje uit na vrijdagavond.

Zondag heb ik weer een eind door de stad gewandeld (koud!). ’s Middags heb ik met wat Duitse collega’s de Novaya Tretyakova bezocht, een museum met 20e en 21e eeuwse kunst. Was erg bijzonder.

Tenslotte nog een wist u datje en wat foto’s:

Wist u dat
volgende week dinsdag in Rusland een nationale feestdag is (vroeger was deze ter ere van de oktoberrevolutie; hij is nu hernoemd naar dag van de constitutie of het vaderland o.i.d.). Nu hebben ze in Rusland een gewoonte om feestdagen zoveel mogelijk te verbinden met het weekend (logisch, want dan heb je een extra dag om te drinken of te herstellen, of beide), maar om nu zomaar de maandag extra vrijaf te geven is wel weer erg veel van het goede. De Russiche oplossing voor dit probleem is eigenlijk geweldig briljant: als een feestdag op een dinsdag valt, dan wordt het weekend ‘verplaatst’ met een dag naar zondag en maandag. We moeten dus zaterdag werken komende week. Als een feestdag op een donderdag zou vallen, dan wordt het weekend verplaatst naar vrijdag en zaterdag, en wordt er dus op zondag gewerkt. Dat zouden we in Nederland ook eigenlijk best kunnen doen met koninginnedag.

Als een feestdag hier op een woensdag valt, dan krijg je de donderdag erbij. Je kunt immers niet verwachten dat je binnen 24 uur weer nuchter bent.

Wist u dat
de Russen een ander alfabet hebben (cyrillisch). Toch worden hier ook steeds meer engelse woorden gebruikt en zijn er steeds meer internationale winkelketens hier actief. Dit leidt af en toe tot grappige russiche schrijfwijzen van deze internationale woorden. Ik zal een paar voorbeelden geven:

Cyrillisch Uitspraak Wat wordt bedoeld?
Кафе Хаус Kafe Chaus Café House
Ъукъастер Boekbaster Bookbuster
Пнцца Хат Pietstsa Chat Pizza Hut



En dan nu de foto's:
































De beroemde Russiche Matryoesjka's zijn in alle soorten en maten te koop hier.

Net als overigens Kalasjnikovs

En zo wordt McDonalds hier geschreven.

Tot het volgende bericht.

Woensdag 22 oktober

Woensdag 22 oktober

Lieve allemaal,

De afgelopen twee dagen ben ik wat verstoken geweest van internet, dus daarom komt mijn bericht wat later deze week. We hadden een cursus die niet op kantoor werd gegeven en mijn appartement heeft geen internet aansluiting. De cursus werd officieel in het Engels gegeven, maar in de praktijk bleken de docenten eigenlijk gewoon Russisch te spreken, alleen met engelse woorden. Dit houdt in dat ze ten eerste gewoon de russische uitspraakregels hanteren, wat resulteert in uitspraken als “karrekt” in plaats van “correct” en “mendatrie” in plaats van “mandatory”. Vervolgens gebruiken ze geen lidwoorden (die kennen ze in het Russisch namelijk ook nauwelijks) en wordt elke vervoeging van het werkwoord “zijn” gewoon weggelaten (net als in het Russisch). Vandaar mijn constatering dat het hier Russisch met engelse woorden betreft. Het bijzondere is trouwens dat alleen de buitenlanders hier last van hadden (wij Nederlanders, een Duitser). De Russen zelf gaven in de enquete achteraf hoge cijfers voor de verstaanbaarheid van de docenten. Best wel grappig eigenlijk.

Afgelopen week begon prima. Na twee weken hier aanwezig te zijn geweest, heb ik eindelijk de senior manager en partner waarvoor ik werk ontmoet, die beiden waren ingevlogen vanuit Londen. Omdat ik nog geen werkvergunning heb, wil de klant waarvoor ik werk mij nog geen toegangspas verstrekken. Dit is lastig, want nu moet ik mijn werk vanuit kantoor doen, terwijl ik eigenlijk verantwoordelijk ben voor de coördinatie van al het veldwerk en de rapportage hierover naar de partner en senior manager. Zo’n werkvergunning is weer zo’n totaal overbodig stukje papier hier wat onderdeel uitmaakt van de visumoorlog tussen Rusland en de EU, waarbij elke maatregel van ener zijde gelijk een tegenmaatregel van gener zijde uitlokt.

Om een werkvergunning te krijgen, ben ik afgelopen week naar een Moskous ziekenhuis geweest om uitgebreid onderzocht te worden, met name op seksueel overdraagbare aandoeningen als HIV, syfilis en gonorroe. Best bijzonder dat je dit niet mag hebben als je hier wilt werken. Ik ben al drie weken in Moskou en had een eventueel aanwezige ziekte (die ik niet heb) als gedurende drie weekenden in het uitgaansleven kunnen verspreiden, maar werken mag ik officieel niet. Erg bijzonder allemaal.

Afgelopen week trouwens ook een opera bezocht hier. Bijna alles is erg duur hier, maar dit kostte een schijntje (nog geen zes euro). Het was de opera “Demon” van de componist Rubinstein. Met name de tweede helft met een meer dan gemiddeld koor was erg mooi. Ook heb ik afgelopen zondag een schilderijenmuseum (Tretyakov) bezocht. Dit was allemaal erg klassiek (portretten), waarbij het meest bijzondere vaak was dat de geportretteerde een bepaalde spannende blik in zijn ogen had o.i.d. (volgens de audioguide). De Repin collectie was trouwens wel mooi. Volgende week maar eens een museum met wat meer moderne kunst opzoeken, toch wat spannender.

Het eten in Moskou is vaak erg lekker en bijzonder. Je kunt hier trouwens de wereld aan westerse ketens vinden, maar daar zijn we natuurlijk niet tevreden mee. Wij willen lokaal eten, dus we zijn de afgelopen week tweemaal naar een Russisch restaurant en eenmaal naar een Oekraïens restaurant geweest. Dat betekent in de regel dat je iets met vlees eet, want vegetarische schotels daar doen ze hier niet aan. Lekker waren de sjaslieks, pelmeni (gevulde deegkussentjes), haringsalade, pannekoeken (bliny) en de vodka. Erg bijzonder waren de zoute augurken met honing. Minder geslaagd was de creatie van varkenslever die helemaal dood en droog was gebakken en het broodje dat gevuld bleek te zijn met zuurkool dat ik een keer voor mijn ontbijt kocht.

Komende zaterdag word ik trouwens 31. Jullie zijn allemaal uitgenodigd.

Omdat het hier zo leuk is, heb ik twee wist u datjes:

Wist u dat
Moskou een geweldig taxisysteem heeft? Er zijn eigenlijk nauwelijks officiële taxi’s die je op straat kunt aanhouden, maar daarentegen is eigenlijk elke auto een potentiële taxi. Je gaat gewoon aan de kant van de weg staan, steekt je hand uit en binnen drie seconden stoppen er een of twee auto’s. Je zegt waar je heen wilt tegen de chauffeur. Deze kijkt bedenkelijk en zegt dat dit 400 roebel gaat kosten. Dit is een standaard openingsbod. Vervolgens schud je als potentiële passagier je hoofd en zegt 200 roebel. Dit is meestal ook de prijs die normaal is voor niet te lange ritjes. Je stapt in en wordt thuisgebracht.

De Russen en Russinnen allemaal verkorte versies van hun namen gebruiken in het dagelijks leven? Iedereen heeft hier een officiele voornaam. Dit zijn er overigens niet zoveel, dus je hebt erg veel Dmitry's, Elena's, Anastasia's en Vladimirs. Dit zijn de namen die op visitekaartjes staan. Als je echter zo'n persoon aanspreekt, dan is het gebruikelijk om een kortere of verkleinde versie te gebruiken. Dmitry wordt dan Dima, Elena wordt Lena, Anastasia wordt Nastya en Vladimir wordt Volodya of Vova. Je moet echter wel oppassen, want dit doe je alleen met mensen van ongeveer gelijke status. Zomaar je baas aanspreken met Volodya is niet zo'n goed idee.

Maandag 13 oktober

Beste allemaal.

Bedankt voor jullie leuke reacties op mijn blog tot nu toe. Ik beschouw dat als een aanmoediging om op deze weg door te gaan. De afgelopen week is er veel gebeurd in de wereld, ook in Moskou. In verband met de kredietcrisis en de verwachte extreme terugloop van de beurskoersen, is de beurs in Moskou de afgelopen periode enkele malen opgeschort en zelfs gesloten geweest. Maar ik zal jullie niet verder lasting vallen met dergelijk economisch nieuws, want daarmee zijn de kranten al genoeg gevuld.

Afgelopen week was dus mijn eerste volledige workweek hier in Moskou en die was af en toe best vermoeiend. Wat vooral lasting valt in te schatten is de reistijd tussen kantoor en mijn appartement. Om naar kantoor te komen loop ik eerst een kwartiertje naar ons hoofdkantoor hier in Moskou, om vervolgens daar een shuttlebusje te pakken dat ons naar een dependence brengt, waar de Oil & Gas afdeling is. ‘s Ochtends valt dat erg mee en ben ik meestal zo rond 08.15 op het werk. Maar ‘s avonds is het verkeer vaak zo gigantisch druk, dat het zo een uur of vijf kwartier kan duren. En als je bedenkt dat we hier minstens tot 19.00 werken, dan kun je wel nagaan dat ik vaak pas heel laat eet.

Woensdag ontdekte ik dat mijn appartement wekelijks wordt schoongemaakt. Iemand had mijn bed verschoond, de afwas gedaan, gepoetst en tevens een russisch epistel achtergelaten met naar ik meende enkele aanwijzingen. Gelukkig heb ik een hele fijne secretaresse die het de volgende dag even voor me vertaald heeft. En het bleken inderdaad enkele (strenge) aanwijzingen te zijn: ik mag bijvoorbeeld geen overhemden te luchten hangen aan de gordijnroede en geen spullen in de gang zetten. Waarom dat laatste niet mag kon ze niet vertellen, maar dat doet er hier in Rusland meestal niet zo toe (het waarom).

Afgelopen vrijdag zijn we door twee buitenlanders meegenomen om te borrelen en vervolgens naar een club. Deze club was vrij bijzonder. Hij was duidelijk op buitenlanders gericht, die er dan ook waren. Er werd veel buitenlands bier gedronken en een bandje speelde leuke engelstalige muziek. Een andere ‘service’ die werd geboden waren enkele tientallen chique prostituees die klaar stonden om mee te gaan met diegenen die daar zin in hadden. Je kunt je wel voorstellen dat wij dit best shocking vonden en ik denk persoonlijk niet dat ik nog een keer naar zo’n etablissement zal gaan, hoewel het wel vaker schijnt voor te komen in clubs hier.

Zaterdag hebben we met de Dutch club hier een sessie in de banya ondernomen. Een banya is een russische variant op een sauna. We hadden een hele mooie, luxe en, naar wat achteraf bleek, dure banya gehuurd bij Sanduny, een van de oudste banya’s van Moskou. Na twee uur ben je dan wel helemaal schoon. Ik heb wat (discrete) foto’s bijgevoegd.

Zondag ben ik in de ochtend in mijn eentje op pad gegaan naar Izmailovsky park, waar een gigantische markt is. De kern van de markt is een antiekmarkt waar je naast antiek ook heel veel touristische artikelen (Matryoesjka’s in alle soorten en maten) en oude sovjetspullen (medailles, uniformen, kalasjnikovs) kunt kopen. Om deze antiekmarkt heen zijn nog kilometers andere markten met kleding, schoenen, etenswaren, etcetera.

Zondagavond hebben we met de Nederlandse jongens sushi (locale variant: sushi met kaviaar en zure room) gegeten, wat buitengewoon goed smaakte en eigenlijk best wel te betalen was.

Omdat ik me af en toe zo verwonder over de dingen hier, heb ik vandaag een uitgebreide wist u dat:

Wist u dat

De metro in Moskou zo'n beetje de drukste ter wereld is (drukker dan die van New York en London bij elkaar). De als je de metro binnen gaat moet je eerst wel 100 meter onder de grond. Veel stations zijn namelijk aangelegd in de jaren 30 - 40 en deden tevens dienst als schuilkelder. Het mooiste is dat aan het einde van de roltrap een Baboesjka (oudere mevrouw) zit die de roltrappen in de gaten houdt. Dit is een erg belangrijke taak. Voor zich heeft ze enkele videoschermen waarop alle secties van de roltrap te zien zijn. Verder staat er zo'n telefoon zonder draaischijf, die ze waarschijnlijk meteen in contact brengt met de baas (KGB?). Soms, met name als hier geen enkele aanleiding toe lijkt, dan moeten de roltrappen worden geheralloceerd. Dit wil zeggen dat trappen die eerst naar beneden gingen nu op eens naar boven gaan en vice versa. Erg vermakelijk allemaal.

Wist u dat

De dames in Moskou meestal nog echte dames zijn en ook als zodanig behandeld willen worden? In de bijna twee weken dat ik hier ben is het me al overkomen dat ik:

- Achter een dame aan een gebouw wil binnenlopen. De dame blijft staan, zodat ik de deur voor haar kan opendoen;

- In een volle metro zat en er een dame van middelbare leeftijd binnenkomt. Ze loopt naar een plek waar een jonge jongen zit en knikt naar hem. De jongen staat vervolgens braaf op en de dame gaat zitten zonder dankjewel te zeggen;

- Ergens was waar er dames mee-aten of meeborrelden. Er is dan is er echt geen sprake van dat zij meebetalen. De heren betalen dus.

Mijn nederlandse collega's die hier al wat langer werken noemen dit het prinsessensyndroom. Eigenlijk vind ik het wel leuk.

En dan nu tot slot enkele foto's:

In de banya

Het eerste weekend achter de rug

Het is nu maandag en dat betekent dat we het eerste weekend in Moskou al weer achter de rug hebben. Vrijdag hebben we eerst gewoon gewerkt natuurlijk. De tijden zijn ietsje anders dan in Nederland; ze werken hier van 9 tot 6, met een uur lunchpauze waarin ze meestal wat warms eten. Diverse collega's hier brouwen dan in de keuken van kantoor soep of rijst in de magnetron.

Vrijdag na het werk zijn we gaan borrelen met de 'Dutch Club', aangevuld met andere expats en enkele Russen. Het was erg gezellig en ik heb heel veel (sterke) verhalen gehoord over het leven als expat in Moskou. Verder hebben we met de andere Nederlanders plannen gemaakt om enkele uitjes te gaan maken naar St. Petersburg en de provincie.

Zaterdag was het mooi weer, graad of 16 met een waterig zonnetje. We zijn naar het rode plein gelopen om dat eens even te bekijken, evenals het Kremlin. Omdat we volgende week een uitgebreide rondleiding zullen krijgen hebben we nog even gewacht met daadwerkelijk het Kremlin van binnen te bekijken. 's Avonds zijn we in een typisch Russisch restaurant gaan eten, waar we zijn blijven hangen tot middernacht.

Zondag was het weer werkelijk prachtig (18 tot 20 graden, wie zegt dat Moskou koud is?). Ik heb de dag dan ook benut om een flink stuk te wandelen, langs de rivier en naar Gorky park. Erg leuk.

Wat hier trouwens opvalt tijdens het weekend is de permanente alcoholinname die de Moskovieten bezigen. Vanaf vrijdagmiddag heb ik het gevoel dat elke voorbijganger een blik bier in zijn hand heeft. En dan betreft het echt niet alleen verlopen types, maar ook keurige meisjes en jongens, van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat.

Ondanks al dit drankgebruik voel ik me absoluut niet onveilig hier. Je kunt hier prima over straat 's nachts. De enige aanzet tot een ruzie die ik heb gezien eindigde in een hilarische situatie, omdat de betrokkenen te ver heen waren om hun armen te gebruiken.

Zoals beloofd, voeg ik nog even een wist u datje en wat foto's toe.

Wist u dat

De meeste Moskovieten, waaronder ikzelf, helemaal niet kunnen bepalen wanneer ze de verwarming aandoen? De huizen hebben hier stadsverwarming en het verantwoordelijke bedrijf beslist meestal ergens begin oktober dat deze aanmoet. En dan worden de huizen dus verwarmt, tot een graadje of 25. De mensen hebben geen mogelijkheden om de warmtestroom te regelen, dus gebruiken we in plaats van een radiatorkraan gewoon de ramen (open/dicht) om de temperaturen binnenshuis enigszins te bepalen.

En dan nu de foto's:

Mijn appartement

Het Rode plein

Typisch russisch: pannenkoek met kaviaar

Er rijden hier heel veel hele grote auto's

...en af een toe een hele oude.

Ook zie je nog veel hamers en sikkels hier

Gearriveerd

Gistermiddag ben ik aangekomen in Moskou. Het weer is hier aardig, beetje bewolkt, beetje regen af en toe. Vanaf het vliegveld ben ik gisteren in vliegende vaart door een zwijgzame Rus naar mijn appartement gebracht. Nadat we het appartement hadden geopend vloog hij weer weg, op weg naar een nieuwe klus.

Mijn eerste indruk van Moskou is een grote stad met erg veel grote winkels, zoals wij die ook kennen. Op de weg van het vliegveld naar de stad passeerden we een Ikea, een Mediamarkt, diverse McDonaldsen. Dus hierin is Moskou echt niet anders dan andere grote Europese steden.

Mijn appartement bevindt zich in een wat rustige wijk ten zuiden van het Kremlin. Zoals overal in Moskou bestaat het straatbeeld voor een groot gedeelte uit bouwputten en hijskranen. Het appartement is op loopafstand van het EY kantoor. Mijn Russische collega's wonen allemaal veel verder van kantoor af en moeten eerst een uur of langer met de metro reizen. Het kantoor komt dan ook pas vanaf een uur of negen tot leven.

In mijn volgende bericht zal ik wat foto's toevoegen van kantoor en de wijk.

Ook zal ik proberen in elk bericht een wist-u-datje te vermelden, bijvoorbeeld een grappig verschil in culturen of een leuke wetenswaardigheid.

Wist u dat:
mijn russische collega's met stevige loopschoenen op kantoor komen en die vervolgens in de garderobe verwisselen voor een meer zakelijk paar?

Tot het volgende bericht.